“Ik zoek een baan waarmee ik, in mijn geval, 67 kan worden”. Dat is iets wat ik mij kan herinneren van mijn sollicitatiegesprek voor de functie van Projectmanager Key Accounts bij Hagemeyer Nederland. Na een bewogen jaar bij een andere werkgever, wilde ik weer als vanouds deel uitmaken van een team. Een team waar je samen voor een resultaat gaat. Een team waar je op kan terugvallen. Een team dat je beter laat presteren door de samengevoegde krachten. Natuurlijk weet je dit nooit van tevoren, maar het sollicitatiegesprek gaf me het gevoel dat dit allemaal wel goed zat.

Mijn gevoel bleek een goede graadmeter te zijn. Ik werd meteen goed ontvangen en opgenomen binnen de club van Hagemeyer Nederland te Breda. Daar kreeg ik de tijd om me te oriënteren en na een inwerkperiode kon ik mijn werkzaamheden starten met de bagage die ik had verzameld.

Dan komt het erop aan hoe jij samen met iedereen om je heen functioneert. Je hebt gesprekken met klanten, je krijgt “huiswerk” mee en dat werk moet je naar binnen toe vertalen. Juist op die momenten kom je erachter wat de kracht is van collega’s en hoe belangrijk deze zijn.

Een goede interne opvolging van de klanten. Een leuke mix van activiteiten voor klanten. Een goed aanbod van kwaliteit en prijs. Rapportage op basis van CRM. Het gebruik kunnen maken van TCO modellen. ProTotaal. Het opzetten van ludieke acties voor klanten via marketing. Het op de hoogte houden van lopende zaken, etc. Zaken die je als vanzelfsprekend beschouwt, maar die zeker niet binnen elke organisatie vanzelfsprekend zijn.

Ik ervaar het dan ook als een groot voorrecht om van deze zaken gebruik te kunnen maken. Het zorgt ervoor dat ik mijn aandacht voor de klant nog meer kan vergroten.

Zoals ik aangaf is mijn gevoel een goede graadmeter geweest en mijn gevoel zegt me dat ik heb gevonden wat ik zocht. Dat ik kan groeien en me kan ontwikkelen. En dat ik op basis van mijn gevoel kan zeggen dat die 67 hier vanzelf op me afkomt.